
نقشهای که کشور زیرش گم شد
نقشهای چنان دقیق که دیگر جایی برای بازکردنش نیست؛ گفتوگویی از سیلوی و برونو، اثرِ لوئیس کرول.
ماین هِر چنان مبهوت به این و آن نگاه میکرد که بهتر دیدم موضوع را عوض کنم. گفتم: «نقشهٔ جیبی چه چیزِ بهدردبخوری است!»
ماین هِر گفت: «نقشهکشی هم یکی دیگر از چیزهایی است که از ملتِ شما یاد گرفتهایم. اما ما خیلی بیشتر از شما پیش رفتهایم. به نظرِ شما بزرگترین نقشهای که واقعاً به کار بیاید، چه مقیاسی دارد؟»
«حدودِ شش اینچ بهازای هر مایل.»
ماین هِر با تعجب گفت: «فقط شش اینچ! ما خیلی زود به شش یارد بهازای هر مایل رسیدیم. بعد صد یارد بهازای هر مایل را امتحان کردیم. و بعد، از همه باشکوهتر، فکری به سرمان زد! واقعاً نقشهای از کشور ساختیم با مقیاسِ یک مایل بهازای یک مایل!»
پرسیدم: «زیاد از آن استفاده کردهاید؟»
ماین هِر گفت: «هنوز هیچوقت بازش نکردهایم؛ کشاورزها اعتراض کردند. میگفتند تمامِ کشور را میپوشاند و راهِ نورِ خورشید را میبندد! بنابراین حالا از خودِ کشور بهعنوانِ نقشهٔ خودش استفاده میکنیم، و به شما اطمینان میدهم تقریباً به همان خوبی کار میکند.